KÖYE ÖZLEM
 

Kara çalı yolun üzeri,

Çakır osman deli eden beni,

oradan akardı suyun en serini,

O toprak yedi beni,

 gelir mi o güzelim günlerim geri.

 

Aşına idik biz Kuvalığa ,

engel değildi yollar çıkardık başına,

serin rüzgarı sarardı beni,

 hala yok Dünyada bir benzeri.

 

Dağin da Keklik gezer bağı kucak acar,

 gölgesi gönlümün neşesi batmazdı bana keveni dikeni.

 

Yolum pek düşmedi bilmem o köşesini,

 korkardım adın dan belki,

kız kaçan varmı idi benimle bir ilgin senin?

Tek oluk du suyu ince akardı,

 belki ondan gözü tekdi?

Yatardı dağın ardında tek başına,

tek süsü bir alıç dalıydı.

 

Ağıl, bütün günüm orada geçer,

 bulanmış havut bana yeter ,

Kelengiler, Kurbalar

eşlik eder oda bana yeter.

 

Haremi, üç tepeler,

og altı kardaş uzakdı deymezdi gitmeye

ziyaret yeri de yokdu ki zaten,

Sülüklü, adı bir başka alem,

Taf yolu kendi başına,

ağılda biter hikayem

eşeklere binmekdir tek gayem.

 

Bu toprak da doğup büyüyen ben

ayranını içip ayrışen yine ben.

Şükür yolu yakın edene,

Şükür kavuşturana,

Selamlar Yukarı Hasinlim, Yukari Hasinlilim sana,

sen varsın ya gayrı gurbet dokunmaz bana.

Ferudun Kahraman